මොනා ලියන්නද කියල හිතා ගන්න බෑ ඒත් මොකක් හරි ලියමු නේ?
මෙන්න මෙහෙම සිද්දියක් අපේ කස්ටියකට උනාලු මොකද්ද දන්නවද?
අපේ එකෙක් 3 වෙනි පාරටත් A/L ලියල ගෙදරට වෙලා එෆ්.බී. එකේ එල්ලිලා ඉන්න අතරේ මේකට අර මොකද්ද විද්‍යාපිටද මොකද්ද කියල එකක් තියෙන්නේ ඒකේන් කොල් එකක් ආවාලු පෙබරවාරි 1 පටන් ගන්නවා වරෙන් කියල(හැබැයි මුට ඕක සෙට් උනෙ 2වෙනි පාර රිසාල්ට් වලට). ඉතින් මේකටත් මොකද ලොකුවට දහ අතේ කොල් කර කර කියනවා “මචං මට විද්‍ය පීට ආවා 1 වෙනිදා පටන් ගන්නවා කියල“. අපිටත් ඉතින් හෙන සැටිස් මොකද අපිත් එක්ක හිටපු එක කාල කන්නියෙක්ට හරි හරි ගියානෙ කියල. මමත් ඉතින් විජහට ලෑස්තිවෙලා 25 වෙනිද මුන්ගේ ගෙදර ගියා පොඩි ආතල් එකක් දාල එන්නම් කියල, මොකද ආයෙත් සෙට් වෙන්නේ නැති හින්ද. (මුන්ගේ ගෙදර කිව්වට මූ බෝඩ් වෙලා හිටපු ගෙදරට, බෝඩිමක් කිව්වට අපෙ එල ෆිට් කොල්ලෙක්ගේ ගෙයක් නිකම් අපේ ගෙදර වගේ තමයි) ඉතින් මෙහෙම ඉද්දි අද මේ ගෝතය ඇවිත් කියනවා “මචං මම අරෙහෙ යන් නෑ බං, එහෙ නිවාඩු නැ යකෝ“ කියල. තව කියපි “යකෝ මට මේකට යන්න බෑ කිව්වම මට වැඩිය මේකට අමාරැ අනිත් උන්ටනේ මම 4න් එකත් ඔෆ් කරල දැම්ම බං“කියල, මුගේ ආච්චිට සීනි කිරන්න ඇයි යකෝ ජොබක් අතේ කියල මේ @%$ට මොකද තේරැම් ගන්න බැරි.
හරි හරි කියන්න ගියේ වෙන කුණුහරැපයක්නේ ආයි එතෙන්ට එමු නේද...........
මම කීවනේ මම මුගෙ බෝඩිමට ගියා කියල. ඉතින් රෑ 7ට විතර ගිහිල්ලා අරෑගේ අම්මටත් ටිකක් අසනීපයි ඒ හින්ද අපේ අර විද්‍යපීට කාරය තමයි ඉව්වේ, කෑම ටික නම් මෙලෝ රහක් නෑ මොනා කරන්නද රෑට බඩගින්නේ ඉන්නද අමාරැවෙන් හරි ඇස් දෙකයි දිවයි උල් කරගෙන කෑම ටික ගිල්ල.
ඊටත් පස්සේ ගියා කියමුකෝ කාමරේට, ගියේ නම් නිදාගන්නම් කියල මොකද පහුවද මටත් අධ්‍යපනය ලබන්න (හොදට නිදාගන්න) යන්න තියෙන හින්ද. මේන් වැඩක් “ෂැගී මගේ ලැප ෆෝමැට් කරමුද? ඒක මහ ලෙඩ ගොඩක් බං“ මොනා කරන්නද ආමාරැවෙන් හරි CD එකක් හොයාගෙන ඒකත් කොරා.
දැන් රෑ 10ට විතර ඇති කාමරේ ඉන්නෙත් මමයි අර විද්‍යපීට කාරයයි උගෙ මලයයි ගෙදර අයිතිකාරයයි කොහෙන්දෝ කාඩ් පැක් එකකුත් හම්බුනා, මටත් මොකද “වරෙල්ලා බං ගහමු ඔම්බියක්“ මේ අස්සේ මලය කියපි “අනේ අයියා තව පොඩ්ඩකින් මට වැඩ වගයක් තියෙනවා“ මොනා කරන්නද මූ මේ පාර A/L ලියනවනේ. මේකා එනකම් අපිත් 7වාසි ගහපි මේ ගේම යන්නේ අර විද්‍යපීට කාරයට ඕනි විදියට මොකද අනිත් උන් ඔය ගේම දන්නව කියලැයි.
ඇන් අර මලයත් බැහැපි ගේමට දැන් ඉතින් ඕම්මි තමයි. මෙහෙම රෑ2 විතර වෙනකම් ඔය ගේමත් ගියා කියමුකෝ.
කස්ටියත් නිදි කිරනවා කියපි එකසිය ගානට “දැන් නිදාගමුනේ“ අපිටත් ඉතින් එහෙම්ම හින්ද “හා යමල්ලා“ කියල, මායි ගෙදර අයිති කාරයයි නිදා ගන්න පොට් එකක් ලෑස්ති කරන අස්සෙ අර මලය කියපි “අයියා මට හු&$ බරයි යමන්කෝ චූ කරල එන්න“ කියල, මේකගේ අයියත් ඉතින් අරකා අහවල් වැඩේ කොරල එනකම් අහවල් එක අල්ලන් ඉන්න එකා වගේ ගියේ නැද්ද පැනල.
මේන් ගිහිල්ලා තත්පර 5යි ගිය උන්ටික අර සාලේ එලල තිබ්බ කොට්ට මේට්ටෙ ටිකත් ඇදගෙන අනිත් පැත්තට දුවන් ඇවිත් නිදි.
අපි අහපි “ඇයි බං මොකො උනේ“ කියය එතකොටම අරෑ කියපි “එලියේ කවුද කෙදිරි ගානව බං කියල“.
මාත් ඉතින් වෙලාව එහෙම බලලා ලොකුවට “කෝ වරෙල්ලා යන්ට බලන්න“ කියල ලොකුවට කිව්වට මගෙත් හිතට නිකම් මොකද්ද වගේ.
මෙ යන අස්සෙ මොකද්ද කන අස්සේ සද්දයක් ඇහුනා කියපියකෝ බෑලීනම් අර විද්‍යපීට කාරය ආතල් දෙනවා, කන පුරවල එකක් අත අරින්න හිතුනත් මොනා කරන්නද මමනේ ලොකු මිනිහා වගේ අරැන්වත් ඇදන් ආවේ ඉතින් බයයි කියල අරැන්ට පෙන්නන්නද ගියා ඉස්සරහටම.
පටන් ගත්තේ නැද්ද “හුම්.... හූම්......“
සිරාවටම මිනිහෙක් කෙදිරි ගානව වගේමයි, දන්නෙත් නැතුවම බයටම මල් වැටට හයි කරල තිබ්බ ගඩොල් 1/2ක් ඇරගෙන කෙලපි අර සද්දේ එන දිහාට.
ඒත් සද්දෙ මොන අඩුවක්ද............... කරන්නත් දෙයක් නෑ, එකෙක්වත් නො කතා, ඉස්සරහට යන්නත් බයයි. ටිකක් වෙලා යද්දි තේරැනෙ මේ බස්සෙක් කියල.
ඉතින් එහෙම කියල ආපහු ඇවිත් දෙයියනෙ කියල කවදාවත් නැතුව දෙයියො බුදුන් සිහිකරන් ගැහි ගැහි නිදා ගත්තා කියපියකෝ.
පහුවදා අරෑගේ අම්මගෙන් අහද්දි තමයි දන්නේ ඒ බස්සෙක් තමා කියල. දැන් ඉතින් එක එකාට තනි තනියම බක බක ගගා හිනා.
කස්ටිය සෙට් උනාම රෑ 1,2 වෙනකම් ගම වටෙ කරක් ගහපු මම, මට මතක විදියට එදයින් පස්සේ රෑ10,10.30 වෙද්දි ගෙදර.
අනේ මන්ද......................................................................
